Alan Taylor, Juan Masondo en Dirk Van Esbroeck

Locatie: STUCzaal (Van Evenstraat 2d)
02-02-1978

Allan Taylor, ooi Engelands hoop op gebied van contemporary folk is nu één van de beste folkgitaristen die Groot-Brittanië ons opleverde geworden. Zoals die tijd, wij noteren 1966, gebruikelijk was begon ook Taylor zijn loopbaan met het spelen van Amerikaanse volksmuziek, dit in samenwerking met Miles Wootton. Al vlug schakelde hij over op de Engelse tradionele muziek waarmee hij in Engelse clubs 'enig' succes oogstte. In 1969 kwam hij in het voorprogramma terecht van een zekere 'Fairport Convention' wat resulteerde in een eerste plaatopname 'Sometimes' geheten. Deze kwam op de markt in 1971 en bevatte naast een reeks eigen composities, werk van Miles Wootton. Vlug hierop kwam zijn tweede elpee uit 'the Lady' welke in folkmiddens tot het album van het jaar uitgeroepen werd. Hierna trok hij naar Amerika waar hij geconfronteerd met de harde busisness, die hem geenzins ligt, een derde plaat uitbracht 'American Album'. Bij zijn terugkeer naar Engeland begroette de pers dit fenomeen als: de terugkeer va nde verloren zoon. Onmiddellijk werd hij terug één van de grote atracties op de beroemde festivals zoals: Cambridge, Durnham, Edinburgh,... In 1975 vormde hij de groep 'Cajun Moon' met Brain Galbey en John gillaspie. Zij maakten een tournee met Steley Span en brachten tevens een album uit. om niet gekende redenen werd deze groep ontbonden, waarna Allan Taylor weer op solotoer ging. Wel speelde hij nog regelmatig samen met artiesten zoals Brenda Wootton, Barbara Dickson,... Niet enkel als gitarist-folksinger behoort Allan Taylor tot de top, maar evenzeer als songwriter heeft hij een fameuze reputatie opgebouwd. Oorspronkelijk beperkte hij zich tot lichte, poëtische stukjes, maar geleidelijk kwam via de rijke bron van de tradionele folk, tot het schepen van prachtige eigentijdse nummers. Ook 16de en 17de eeuwse songs en balladen doet hij uitbloeien tot unieke eigntijdse nummers. Van 'hoop' groeide Allan Taylor uit tot één der grootste atracties van de eigentijdse folkscène, niet enkel in het eigen Engeland, maar van de hele wereld.