Roy Harper

Locatie: STUCzaal (Van Evenstraat 2d)

Wie wat achter de schermen van de pop zoekt weet dat Led Zeppelin, PinkFloyd en Jethro Tull dikwijls naarRoy verwijzen als hun inspiratiebron. Hij trad voor het eerst op in "Cousins" de Londense folkkroeg (base van John Rendbourn, Bert Jansch en The Electric Light Orchesra). Roy Harper zag, wat later, in dat Page, Anderson en andere van zijn vrienden een groep gevormd hadden, en met succes: dus hij ook een groep. Momenteel is hij aan zijn vijfde band toe; eerst met Jimmy Page, Ronnie Lane, Keith Moon en Max Middleton; dan met Dave Gilmour, John Paul Jones en Steve Broughton; later met Chris Spedding, Dave Cochran en Bill Brudford; z'n vierde met Cochran, Andy Roberts en Admiral Halsey. Soms lijkt Roy Harper een geflipte poëet, dan weer een excentrieke acoesticus... Z'n songs hebben dikwijls ietwat macabere humor. hij is weg van Nietzsche (ook wel van vrouwen): "Posthume mensen worden niet zo goed verstaan als mensen die nog leven, maar men luistert beter naar ze". Hij vindt zichzelf al postuum in zekere zin. Hij is er trouwens van overtuigd dat hij vlugger als schapherder dan als zanger beroemd zal worden. Nu speelt hij met "Chips" en is weg van rock & roll (maar hij haat Elvis Presley). Chips bestaat uit: Roy Harper, henry Mc Cullouck: guitar en zang (vanbij Paul Mc Cartney en Joe Cocker), Admiral Halsey: de 'mad drummer', Dave Cockran (van bij bluesman Albert King) bass; Dave Lawson vegetarisch pianist en synthesiser, Audy Roberts guitar, zang, moustache (soms). Hoe omschrijf je zulks ? De betere pop misschien ? Kom het zelf maar eens bekijken in 'Stuc.