Tout le monde il est beau, tout le monde il est gentil

Jean Yanne was ooit radiospeaker, maar werd om zijn al te ongezouten mening beoordeeld optreden afgedankt. Zijn eerste film is hiervan de neerslag: een afrekening en een zelf gekozen, vrije uitbeelding van de eigen denk- en gevoelswereld van de acteur. Daarom speelt Jean Yanne ook de hoofdrol in zijn eersteling, en wel die van een radiomens. Bedreigd met afdanking, neemt een eerlijke reporter zijn toevlucht tot chantage: het openbaren nl. van de huichelarij van zijn baas. Deze leidt zijn radiozender in de oppervlakkige baan van de mode: hij maakt van instelling en programma's tot de reclame toe een volkomen oppervlakkige weergave van de Jezus-beweging. Zelf tot chef benoemd, veegt Yanne deze mode van de kaart en vormt een ploeg die de waarheid en slechts de waarheid verkondigt, hiermee paniek en haat zaaiend in de 'hogere kringen', die hem als een nieuwe gevaarlijke Messias zelfs naar het leven staan. Een film dus die een weerwraak-bom moet worden, maar die door de uitwerking van het thema meer weg heeft van een carnavalknalbus. Tenminste, dat denkt Jos Burvenich ervan.