Bob Roberts

Locatie: STUCzaal (Van Evenstraat 2d)

Dat acteur-regisseur Tim Robbins (Dead Man Walking) uitgerekend in het verkiezingsjaar 1992 een vernietigende film over de Amerikaanse politiek maakte was geen toeval. Naar eigen zeggen maakte hij de film uit woede om de ruk naar rechts (ja, ook in de Amerikaanse politiek). In zijn komische satire in ironisch documentaire stijl blijkt de conservatieve folkzanger Bob Roberts de ultieme politieke kandidaat, want hij weet als geen ander de media te bespelen. Zijn oproep tot restauratie van de traditionele waarden giet hij dan ook in populaire songs in plaats van in saaie speeches. Het is dan ook niet vreemd dat de film vaak doet denken aan de rockparodie This is Spinal Tap en Don't look back, D.A. Pennebakers (zie ook The War Room) smalende kijk op Bob Dylan. Maar dat ook Bill Clinton vier jaar na zijn naar rechts zou gemaakt hebben, durfde de progressieve Tim Robbins zich in 1992 waarschijnlijk niet inbeelden.