Herakles

Terwijl Herakles zijn twaalf werken volbrengt en er alom gevreesd wordt voor zijn leven, wordt thuis in Thebe zijn gezin met de dood bedreigd. Lykos, de nieuwe heerser van Thebe, besluit Herakles' zonen te doden uit vrees voor hun toekomstige wraak omwille van de moord op hun grootvader. Op het moment dat het ongelukkige gezin naar het offeraltaar wordt gesleurd, verschijnt Herakles op het toneel en brengt redding. Maar de jaloerse godin Hera, die haar gemaal Zeus nooit heeft vergeven voor het verwekken van Herakles bij een sterfelijke vrouw, stort hem alsnog in het ongeluk.

Euripides was geen atheïst, maar hij vestigde wel de aandacht op de immoraliteit van de goden, die onsterfelijk en zorgeloos zijn, terwijl de mensen moeten lijden en sterven. Die jaloerse, promiscue en bemoeizuchtige godenfamilie kon toch moeilijk als voorbeeld dienen? Euripides kiest met Herakles resoluut voor de mens, die zelf moet beredeneren wat hem onder gegeven omstandigheden te doen staat.