La Maman et la Putain

La Maman et la Putain is de semi-geïmproviseerde, 'vrije' cinema van de nouvelle vague doorgevoerd tot zijn uiterste conclusie. In lange, statische shots laat Jean Eustache zijn personages monologen afsteken tegen de camera over dood, liefde, politiek en de zin of onzin van jong-zijn. Alexandre brengt zijn dagen door met gesprekken met de vrienden, en de nachten met losse scharrels. Alles wat om meer engagement vraagt ruikt naar de verafschuwde burgerlijkheid. Tot Véronika opdaagt. La Maman et la Putain is een film over het verlies van idealen en de moeilijkheid om van dag tot dag te leven zonder ondersteunende ideologie. Het schitterende samenspel van de acteurs en de prachtige zwart-wit composities maken dat dit tijdsbeeld geen seconde verveelt.