Mouchette

Als Alain Platel niet in Gent is - en dus niet op tournee met Iets op Bach - neemt hij twee keer per week de bus naar St-Denijs-Westrem, zijn geboortedorp. Met de plaatselijke amateurtheatervereniging werkt hij er aan Mouchette, een tekst van Arne Sierens. Alain heeft zich voorgenomen dat dit zijn voorlaatste regie is: na Iets op Bach zal hij alleen nog Allemaal Indiaan regisseren, samen met Arne Sierens. En nu nog Mouchette. Met deze amateurs. Daarna gaat hij 'weg uit het theater'. Om wat te doen? Weet hij nog niet. Op een van de eerste lente-avonden rijden we naar St-Denijs-Westrem voor een try-out. We komen binnen langs de kleedkamer. Sorry voor de rommel. Drinken iets aan de toog in de gedachte dat het straks elders zal beginnen. Maar nee, zo begint ook de voorstelling. Aan de toog van deze parochiezaal wordt Mouchette naadloos onderdeel van een playbackwedstrijd, dansjes incluis. Niet onschuldig trouwens, als amoureuze interesse niet alleen tussen leeftijdsgenoten blijkt te spelen, maar ook tussen de oude Arsène en het jonge meisje Colette. Een zus van Alain, een neef, een goede vriend, ze spelen allemaal mee in een productie die Alain even nauw aan het hart ligt als de 'echte' producties in het circuit. Theater dat geen 'echt' theater is? Dansjes die alle playbackmeisjes van viertien doen, maar misschien geen 'echte dans' is? On s'en fout. Tegen onze oude afspraak in - Alain wil mee met KLAPSTUK op voorwaarde dat we geen voorstelling van hem in het programma zetten - wachten we af en slaan toe zodra blijkt dat de amateurvereniging, De Loofblomme vzw, de voorstelling ook elders wil gaan spelen. St-Denijs-Westrem is in. Alain ook.