Pretty Sticks
Angélique Willkie is zangeres èn danseres. Ze werkte o.m. met Karin Vyncke, The Cholmondeleys (GB) en Alain Platel (La Tristeza Complice). Ze geeft les bij Charleroi Danses, stuc, Wim Vandekeybus, Needcompany en bij verschillende buitenlandse gezelschappen.
Als zangeres viel ze op bij Zap Mama (1997), maar ook bij andere artiesten als
Die Anarchistische Abendunterhaltung, Voice Male, Speaking T en Jean-Marie Aerts.
Rik Verstrepen is componist en violist. Hij is lid van de groepen Cro Magnon en Fukkeduk. Als componist schreef hij kamermuziek, koor- en orkestmuziek. De laatste tijd is hij vooral actief bij het Gentse ensemble voor muziektheater Het muziek Lod. Voor hen componeerde hij muziek voor de dansvoorstelling Via van Abdelaziz Sarrokh (Hush Hush Hush) en voor Anton van An De Donder. De partituur van Via, een compositie voor piano, cello en platenspeler- is op cd uitgebracht onder de titel Zheel.
Thomas McManus heeft in New York dans gestudeerd bij o.m. Merce Cunningham, Twyla Tharpe, Martha Graham School, Maggie Black en Finis Jhung en heeft nadien als danser gewerkt bij verscheidene gezelschappen, waaronder ABTII, Chamber Ballett U.S.A. en CATS. De laatste twaalf jaren concentreert hij zich vooral op improvisatietechnieken, door improvisatie-workshops te leiden. Hij was doorlopend verbonden aan het Ballet Frankfurt en werkte daarnaast ook met andere choreografen.
Hij heeft vaak meegewerkt aan televisie- en filmdocumentaires, zoals bijvoorbeeld in Mike Figgis' Just Dancing Around, en als hoofdpersonage in de video-installatie The Way of the Weed, van de Filmfabriek.
Choreografieën van Thomas McManus waren te zien in Frankfurt, Brussel en Amsterdam. Zijn samenwerking met Nik Haffner Pause gaat in première tijdens het klapstukfestival '99 in Leuven op maadag 18 oktober. Zijn nieuwste liefdes zijn zingen en song-teksten schrijven, zijn debuut-CD werd dit jaar uitgegeven.
Pretty Sticks is een kruisbestuiving tussen beweging en geluid: de bewegingen van de dansers, het decor en de gebruikte instrumenten; het geluid van de dansers en van de instrumenten. Bij Pretty Sticks is de beweging noodzakelijk om het geluid te produceren.
Vertrekpunt zijn dansimprovisaties van Angélique Willkie en Thomas McManus. Ze inspireerden componist Rik Verstrepen tot eerste muzikale schetsen. De instrumenten, speciaal voor deze productie gemaakt, nemen een belangrijke plaats in. Het zijn constructies met metalen staven, veren en cimbalen die het scènebeeld bepalen. Ze vormen een visueel geluidslandschap dat beweging nodig heeft om te klinken.
Pretty Sticks: de zoektocht van de drummer in een woud van staven en veren. De muzikant maakt het decor; twee dansers en een loop-machine veranderen dat decor in een visuele soundscape.