The Singing Detective

'If I walk out of here and get knocked down by a bus, at least I have done The Singing Detective.'

Het afgelopen seizoen startte stuc spetterend met De Bitterzoet door Theatergroep Hollandia, een stuk geschreven door Dennis Potter. We sluiten het seizoen ook met Potter af, met het werk dat hij in 1986 voor de televisie schreef: The Singing Detective. Een avond lang tonen we de complete serie, zes afleveringen.

In The Singing Detective ligt de schrijver van goedkope detectives Philip Marlow geveld in het ziekenhuis. Hij lijdt aan psoriasis, een huidziekte die hem haast compleet verlamt. Marlow is een irritante patiënt die iedereen vanuit zijn bed lastig valt. Om bezig te blijven herschrijft hij in zijn hoofd een van zijn boeken: The Singing Detective. Maar door de zware medicatie en koortsaanvallen begint de grens tussen werkelijkheid en fantasie te vervagen. Marlow gaat zich niet alleen identificeren met het hoofdpersonage uit zijn boek; steeds vaker dringen ook herinneringen van een moeilijke jeugd, paranoïde fantasieën en hallucinaties zijn wereld binnen, flink gedoseerd met populaire music hall liedjes uit de jaren veertig (meestal gezongen door het ziekenhuispersoneel). In deze grotendeels gehallucineerde wereld krijgt Marlow langzaam toegang tot de kern van zijn koortsige schuldgevoel en inzicht in degene die hij is geworden. Uiteindelijk wandelt hij genezen het ziekenhuis uit.

The Singing Detective is meer dan alleen een ingenieus verhaal over schuld, boete en ziekte waarin een jeugdtrauma verwerkt wordt. Potter weet de grens tussen werkelijkheid en fantasie perfect te bespelen. Zelf leed hij aan psoriasis, en met The Singing Detective wilde hij niet zozeer een ziekte beschrijven, eerder wat het voor iemand betekent om de vorm van je eigen leven te begrijpen.