Benenbreken en Vrouwenvouwen

Het verleden als kritisch referentiepunt voor vernieuwing is een constante in het werk van Anne Teresa De Keersmaeker. Zo is Drumming zowel een teruggrijpen naar de componist van het eerste uur, Steve Reich, als de diepere uitwerking van een passage uit een voorafgaande productie. Dankzij deze interne relaties wordt evolutie mogelijk. Niet voor niets wordt het uvre van Anne Teresa De Keersmaeker graag vergeleken met een uitdeinende cirkel, waarin een artistieke authenticiteit een steeds ruimere context opzoekt. Maar ook buiten de scène deint het uit: zelf studeerde ze af aan de Mudra-school van Béjart, maar nog geen vijftien jaar later maakt ze zelf school. Uit p.a.r.t.s. druppelen langzaam de eerste zelfstandige choreografen. In Dubbelspel combineren we leerling en meester.

Charlotte Vanden Eynde is de eerste afgestudeerde Vlaamse choreografe aan p.a.r.t.s., voluit 'Performing Arts Research and Training Studios', de school voor hedendaagse dans geleid door Anne Teresa De Keersmaeker. Reeds tijdens haar opleiding verraste Charlotte Vanden Eynde docenten en publiek met sterk visueel werk dat zich intussen ontwikkelde tot volwaardige choreografieën zoals het duet Zij Ogen en het groepsstuk Vrouwenvouwen. Vertrekpunt is het ongerepte, het ongepolijste, de schoonheid van het gebrekkige én het gracieuze lichaam. Fragiliteit geflankeerd door kracht, agressie door tederheid. De innerlijke woelingen, het vrouwzijn, het beeldzijn onthuld en verhuld, getransformeerd en verbeeld.