Drumming

Het verleden als kritisch referentiepunt voor vernieuwing is een constante in het werk van Anne Teresa De Keersmaeker. Zo is Drumming zowel een teruggrijpen naar de componist van het eerste uur, Steve Reich, als de diepere uitwerking van een passage uit een voorafgaande productie. Dankzij deze interne relaties wordt evolutie mogelijk. Niet voor niets wordt het uvre van Anne Teresa De Keersmaeker graag vergeleken met een uitdeinende cirkel, waarin een artistieke authenticiteit een steeds ruimere context opzoekt. Maar ook buiten de scène deint het uit: zelf studeerde ze af aan de Mudra-school van Béjart, maar nog geen vijftien jaar later maakt ze zelf school. Uit p.a.r.t.s. druppelen langzaam de eerste zelfstandige choreografen. In Dubbelspel combineren we leerling en meester.

Anne Teresa De Keersmaeker keert terug naar de Amerikaanse minimalist Steve Reich. Diens muziek gebruikt zij eerder al in Fase, waarmee ze internationaal doorbreekt, en in Just Before, dat een choreografie bevat op de eerste beweging van Reichs Drumming. Voor deze voorstelling vormt echter de integrale, 70 minuten durende compositie het uitgangspunt. Of zoals Gerrit Six schrijft: 'Drumming is een prachtige voorstelling, een bezwerende partituur die de dansers geen andere keuze zal laten dan te dansen. Het is een voorstelling waarin de dansers met elkaar lijken te praten zonder een woord te zeggen, ze nemen elkaar mee op de vlucht door de ruimte met pas de deux, met solo's'.