Du skal aere din hustru

Ida Frandsen, vijftien jaar getrouwd, is de perfecte echtgenote en moeder, maar haar prikkelbare man Victor heeft aanmerkingen op alles wat ze doet. Ze doorstaat met veel geduld de vernederingen totdat Victors al even prikkelbare oude kinderjuf Mad, de onrechtvaardigheid niet langer kan aanzien en Ida overhaalt terug te slaan door hem tenminste voor korte tijd te verlaten. Tijdens haar afwezigheid neemt de oude vrouw het heft in handen en maakt Victor het leven zo zuur dat hij tenslotte moet inzien dat Ida niet alleen zeer hard werkte, maar dat hij haar ook erg mist. Uiteindelijk vindt de verzoening plaats. Dreyer stond er op zoveel mogelijk binnenkamers te werken en deze neiging tot Kammerspiel blijkt uit de openingstitel van Du skal aere din hustru: "Elke ochtend ontwaken de duizenden huizen in de stad, en elk afzonderlijk huis is een wereld op zich". De film heeft oog voor de werkelijkheid van een klein huis waar een man en een vrouw samenleven en weet via close-ups van kleine details de emotionele wisselwerking in een mislukkend huwelijk treffend te schetsen: hele scènes worden opgebouwd rond detailopnamen van huisraad of huiselijke tafereeltjes. Du skal aere din hustru loopt vooruit op dat ander staaltje van emotioneel realisme van de hand van Dreyer: Gertrud. Ook dit is de studie van een vrouw die zichzelf onderdrukt voelt door haar man en ook hier vervalt de film nergens in sentimentalisme of patronaatstoneel.