Faces

Faces is de studie van een man en een vrouw, die ontgoocheld na veertien jaar huwelijk, van elkaar vervreemden. Ze zijn compleet uit mekaar gegroeid en hebben elkaar absoluut niets meer te zeggen. Toch wil het met de echtscheiding niet vlotten. De echtgenoot brengt een avond door in gezelschap van een prostituée, terwijl zijn vrouw en haar vriendinnen een disco bezoeken, op zoek naar wat opwinding. Zij vindt dat in de vorm van een knappe hippie met we ze thuis naar bed gaat. De illusies van de nacht daarvoor zijn de volgende ochtend voor man en vrouw niet meer wat ze waren. Net als Husbands werd ook Faces destijds begroet als een hoogtepunt in de Amerikaanse onafhankelijke cinema: het blijft een mijlpaal en een document over de jaren '60. Het duurde voor Cassavetes, zijn familie en vrienden verschillende jaren om de film te draaien en af te werken op korrelig 16mm-zwartwit. "Mensen ontdaan van al hun verdedigingsmechanismen, dit is een buitengewoon, striemend onderzoek van de seksualiteit op middelbare leeftijd, waarin lompheid, wellust en het ontbreken van communicatie als onvermijdelijke componenten worden voorgesteld. Cassavetes is de meester van de gespeelde cinéma vérité, die ons op een ondermijnende manier in anderen onszelf laat zien." (Amos Vogel, "De film als taboebreker")