In spite of wishing and wanting

Wat is het geheim van Wim Vandekeybus? Wat is de toverformule van deze choreograaf die in binnen- en buitenland een groot en verscheiden publiek kan bereiken? Sleutelbegrippen in zijn danstaal zijn alvast kracht en snelheid, energie en humor, feilloze timing en vertrouwen in instinctieve en onbewuste reacties. En niet alleen in Vandekeybus' danstaal, overigens. Na twaalf jaar onafgebroken werk met verschillende dansers staan ook onder hen nieuwe makers op, waaronder Carmelo Fernandez en El Ojo de la Faraona. Let wel: dit zijn geen klonen of epigonen, maar een nieuwe generatie choreografen die de meester misschien nog zullen voorbij schieten.

Wim Vandekeybus put zijn dansmateriaal uit een gebied dat zich buiten de danswereld bevindt: 'een alledaagse, niet artistieke en onbewuste wereld'. En dat geldt ook voor zijn nieuwe creatie In Spite of Wishing and Wanting, een voorstelling die de primaire, overweldigende en beangstigende kracht van het leven bijna voelbaar maakt. Alsof je ogen en oren bruut wakker geschud worden: wat je ziet en hoort ontroert vaak, is nooit pretentieus of zwaar op de hand, stoort soms, maar laat je nooit onverschillig. Op originele muziek van David Byrne en met een bizarre kortfilm van Vandekeybus zelf, confronteert dit uitsluitend mannelijk gezelschap de toeschouwer met de tastbaarheid van intense en herkenbare emoties.