Maybe Tomorrow

Locatie: Brandweerkazerne
18-02-2000
17-02-2000

Wat is het geheim van Wim Vandekeybus? Wat is de toverformule van deze choreograaf die in binnen- en buitenland een groot en verscheiden publiek kan bereiken? Sleutelbegrippen in zijn danstaal zijn alvast kracht en snelheid, energie en humor, feilloze timing en vertrouwen in instinctieve en onbewuste reacties. En niet alleen in Vandekeybus' danstaal, overigens. Na twaalf jaar onafgebroken werk met verschillende dansers staan ook onder hen nieuwe makers op, waaronder Carmelo Fernandez en El Ojo de la Faraona. Let wel: dit zijn geen klonen of epigonen, maar een nieuwe generatie choreografen die de meester misschien nog zullen voorbij schieten.


Vijf dansers leren elkaar kennen bij Wim Vandekeybus in Brussel. Op hun beurt maken ze een eigen dansstuk op de zonnige Canarische eilanden, waar ze zich laten inspireren door herinneringen, ontmoetingen, misverstanden en toevalligheden. Onder het motto 'geen spijt over het verleden, geen hoop voor de toekomst, geen verlangen naar een beter leven, maar alleen vandaag en misschien morgen', maar bovenal met grenzeloos vertrouwen in hun eigen creativiteit, nemen zij de scène in en laten de schoonheid van het alledaagse zien.


creatie en dans Orlando Ortega, Florence Rougier, Juan Benitez, Carmelo Fernandez, Rasmus Ölme | muziek Charo Calvo | productie El Ojo de la Faraona en Ultima Vez