Providence

Herinneringen, fantasie en realiteit zijn de hoekstenen van Providence, de eerste Engelstalige film van Alain Resnais. Het grootste gedeelte van de film speelt 's nachts wanneer de 78-jarige successchrijver (John Gielgud) tussen waken en slapen een aantal fantasie‘n en dromen heeft. Hij is ongeneeslijk ziek, wordt door vreselijke pijnen geteisterd, is quasi constant verdoofd door medicijnen en drinkt continu witte wijn. Onzeker, bewust van zijn schuld t.o.v. zijn vrouw die zelfmoord gepleegd heeft en vol zelfverwijt, brengt de romancier het gistingsproces op gang van een laatste roman die hij nog juist voor zijn dood wil schrijven. Naarmate de schrijver meer drinkt heeft hij steeds minder controle op zijn fantasie en zijn personages... "De verschillende manifestaties van werkelijkheid en fantasie lopen feilloos in elkaar over en de dialogen hebben die helderheid en gevatheid waar Engelse toneel-en scenarioschrijvers een patent op lijken te hebben. Gielgud krijgt alle ruimte om de aandacht naar zich toe te trekken. Het is alsof we in het hoofd van de man meekijken hoe hij het boek dat hij aan het schrijven is construeert en hoe hij met zijn karakters speelt. Het is een van die zeldzame films waarbij je de behoefte voelt om hem meteen nog een keer te gaan zien. Al was het maar om Resnais" uitgekiende ensceneringen en de prachtige art- direction van Jacques Saulnier nog eens rustig te bekijken...Ó (F. Stienen in de Filmkrant)