Rien à faire

BANLIEUE TRISTE
In de 21e eeuw wordt verwacht dat de steden steeds meer naar elkaar toe groeien. De bestaande open ruimtes zullen worden opgevuld met nieuwbouwwijken en kolossale supermarkten waar ons leven zich zal afspelen. Alles wordt stad. Hoe zal ons leven er dan uit zien? Misschien geeft de Parijse banlieue een voorproefje. Deze maand toont STUC twee films over overlevingskansen: die van een kind en die van een (on)mogelijke liefde. Kleine pareltjes die alleen deze maand in Leuven te zien zijn.

De veertigjarige Pierre zit al een maand thuis, ontslagen na zeven jaar trouwe dienst. Marie is vijfendertig en al veertien maanden werkloos. Beiden zijn gelukkig getrouwd en denken niet aan een avontuurtje. Als ze elkaar in de supermarkt ontmoeten, groeit een vriendschap. Elke dag gaan ze samen boodschappen doen en ontstaat er zoiets als liefde. Onvoorspelbaar, rusteloos, geheim. Totdat Pierre weer een baantje krijgt. Rien à Faire is een klein meesterwerkje van de jonge Marion Vernoux. Net zoals bij Antonioni drukken de kale nieuwbouwwijken en grote supermarkten hun stempel op de (on)mogelijkheid van de liefde.