Sagaj Sovjet!

Moskou ligt onder de sneeuw. Sovjet werkers zwoegen in hun ateliers en fabrieken. Gisteren nog ontbrak het de stad aan drinkwater en kenden de inwoners dagen 'zonder brood', 'zonder hout' en 'zonder licht'... Maar de burgeroorlog is gewonnen en het land in volle heropbouw. Arbeiders herstellen de wegen en bouwen bibliotheken. 's Nachts is de stad vol contrasten, de kerk staat naast het cabaret, de nachtclub naast het nachtasiel... De film toont de realisaties van de Sovjet van Moskou, hét symbool van de Sovjet-staat, van 1918 tot 1925. Beelden van verwoesting worden gevolgd door beelden van wederopbouw en herwonnen vrede. Vertov wou met Sagaj Sovjet! een echte 'symfonie' draaien, een principe dat ook aan de basis ligt van bijvoorbeeld Ruttmanns Berlin, Symphonie einer Grossstadt en Vertovs eigen, latere, Celovek s kinoapparatom (De man met de camera). Vertov monteert beelden naast elkaar, alsof het om strofen van een gedicht met eenzelfde klankkleur gaat. Het ritme van de film heeft het declamatorische effect van Majakovski's verzen. Vertov was een groot bewonderaar van de dichter: hij vond hem even eenvoudig als volkspoëzie, "hij is het film-oog", zei hij, "hij ziet wat het oog niet ziet". Ondanks zijn afkeer voor literatuur putte de cineast dus uitvoerig inspiratie uit de poëzie van zijn tijd. Zowat op dezelfde manier moeten we de verdienste van Vertovs propagandafilms bekijken...