Allemaal Indiaan

Locatie: Schouwburg
11-05-2001
10-05-2001
09-05-2001

In Bernadetje zoefden de botsautootjes in het rond, in Moeder & Kind stonden te veel mensen in een te klein huis elkaar liefdevol naar het leven. De Vlaamse theatermakers Arne Sierens en Alain Platel hebben in deze en andere producties het Vlaamse volksleven achter de sanseveria's vandaan gehaald, het theater ingebracht en er zich een ware internationale reputatie mee verworven. Bij zowel auteur-regisseur Arne Sierens als regisseur-choreograaf Alain Platel gaat het niet om de dingen die gezegd worden, maar om de leegte tussen de woorden. Hun taal is elementair en het lijkt alsof er geen verhaal verteld wordt, maar in werkelijkheid zijn meestervertellers aan het woord die in geen tijd een compleet eigen wereld tot stand brengen. Ruwe schetsen en uitvergrote beelden van bijzondere momenten overschrijden de wetten van het theatrale met grote passen.


Een achterzaal in een grote stad. In het midden staat een verlichte pooltafel. Heel veel gasten. Ze roken en drinken en spelen domino. Er komt een jongen binnen. Hij gooit een portefeuille op de biljart. Nog één. En een horloge. Met Niet alle Marokkanen zijn Dieven keert Arne Sierens terug naar zijn fascinatie voor het ondergrondse van de stad. De achterzaal van een cafŽ wordt door een groep jongeren gebruikt als uitvalsbasis voor hun dievenpraktijk. Vertrekkend vanuit het stramien van een echte policier, vloeien een merkwaardig liefdesverhaal en filosofische discussies over bezit en rechtvaardigheid samen tot een parabel over hoe raar het lot van een mens kan verlopen. 'Als we onszelf en onze eigenste theatercritici mogen geloven, slaagt Arne Sierens er nu al drie jaar onafgebroken in om zowat het beste Vlaamse theater van het moment af te leveren' (Karl van den Broeck in De Morgen). Twee huizen. Ze zien er wreed echt uit. Ze hebben echte deuren en vensters en de regenpijp is sterk genoeg om aan te hangen. Als de venster open is kunt ge iets horen. Als ze toe is kunt ge alleen maar raden wat ze daar zeggen. Er wordt bewogen gesproken en gesproken bewogen. Allemaal tegelijk en dooreen. Allemaal Indiaan. In dat reservaat. En 't is bezig. Er vliegt er een de gevel op, er wordt een bal kapot gestoken, aangebrand eten in de vuilbak gekieperd, er gaat iemand dood, er wordt iemand geboren. Wreed donkere soul. Ge zijt allemaal ge•nviteerd. Na Moeder en Kind en Bernadetje kruisen theatermakers Arne Sierens en Alain Platel elkaar voor de derde keer. In Allemaal Indiaan wordt de lijn van uitvergroten, hyperrealistisch tonen en brutaal naar buiten keren nog verder doorgetrokken.

tekst en regie Arne Sierens / met Johan Dehollander, Didier De Neck, An Miller, e.a. / vormgeving Guido Vrolix / licht Harry Cole / geluid Dominique Pauwels / kostuums Lieve Pynoo van Alain Platel en Arne Sierens / met Thomas Allegaert, Hakim Boulyou, Frederik Debrock, Simon Dhanens, Marie Gyselbrecht, Johan Heldenbergh, Margot Neyskens, Natasha Nicora, Lies Pauwels, Arend Pinoy, Clara Vandenbroek, Hanne Vandersteene, Lotte Vandersteene, Jelle Vandersteene, Vanessa, Sara Van Kerschaever en Nick Van Vlaenderen / vormgeving Karina Lambert / kostuums Lieve Pynoo / licht Harry Cole