Taste of Cherry

Dat de Iraanse cinema 'alive and kicking' is bewijst www.cinemairan.com. Topics als feminisme en onafhankelijke films tonen aan dat Iran meer is dan de reclamefoto's ons doen geloven. Ook Iran heeft haar eigen Fajr filmfestival, waar vele pareltjes van eigen bodem vertoond worden. Of het hier duivelsverzen betreft is niet gezegd. Wel kan u zichzelf ervan komen overtuigen dat de films die tot bij ons geraken stuk voor stuk sterk staan, zowel qua inhoud als vormgeving. In de maand januari plaatsen we onze beide filmreeksen Grand Cru en New Harvest in het teken van het tweestromenland. Een kans die u niet mag laten passeren om gelauwerde rotten en jonge leeuwen, veelvuldig gevierd op grote festivals, te bewonderen. Zoals daar zijn: Abbas Kiarostami, vader en dochter Makhmalbaf, Jafar Panahi, e.a.

Hoofdpersoon is meneer Badii, een vijftiger, die om niet geëxpliciteerde redenen heeft besloten zelfmoord te plegen. In de film wordt getoond hoe meneer Badii te werk gaat om zijn plannen in werkelijkheid om te zetten. De put waarin zijn lijk begraven moet worden is al klaar. Badii heeft zich voorgenomen pillen te nemen en vervolgens in de put te gaan liggen. Hij heeft alleen nog niemand gevonden om zijn graf nadien weer dicht te scheppen. Instant klassieker die goed was voor een Gouden Palm (Cannes, 1997).