Litanie?

Als jonge snaak Raven Ruëll zich aan de schrijftafel zet met Guy Dermul (van theatergroep Dito’Dito) en als beiden hun oor te luisteren leggen naar wat er zoal gezegd wordt in een doordeweekse nachtwinkel op een doordeweekse nacht met een niet zo doordeweeks kassameisje, dan ontstaat een beeld van hoe mensen echt zijn. Een beetje raar eigenlijk, op zichzelf aangewezen, met een grote behoefte aan contact. Soms lukt dat, vaak ook niet. Dat is soms een beetje triest, maar in de handen van spelers Yves De Pauw, Ruud Gielens en de twee auteurs zelf, wordt deze speelse etalering van het ‘menselijk zijn’ meestal erg vermakelijk. Herkenbaar en aanstekelijk.