Cadavre Exquis

Cadavre exquis is opgezet als een samenwerkingsproject tussen Ronny Heiremans en Katleen Vermeir. Heiremans bouwt in STUK zijn Display (cadavre exquis): een houten cassette-wand doorheen drie verdiepingen van het gebouw. Op elke verdieping krijgt de transparante wand de functie van een display.

In de Expozaal zijn er rug aan rug twee grote projectievlakken aan bevestigd. Op één daarvan toont Heiremans een videofilm die hij maakte rond de figuur van Pierre Querut. Aan de hand van een aantal technische handelingen schetst Heiremans een warm portret van een man die langzaam, en met een beetje weemoed, in zijn verleden afdaalt. Vermeir toont op het andere projectievlak Cadavre Exquis (Brusselle, PART: I), waarin Querut opnieuw een centrale rol speelt. Deze keer is hij de verteller/gids die de kijker meeneemt langs de verdwenen cinemazalen en filmhuizen van Brussel. Tegelijk toont hij zijn eigen (film)huis dat het decor vormde voor de B-films en documentaires die hij in de jaren zeventig zelf draaide.

Een verdieping lager, in het STUKcafé, fungeert de wand als drager van een gezamenlijk werk van beide kunstenaars. TRAILER is een persiflage op de promotiefilmpjes die in de bioscoop de hoofdfilm voorafgaan.

Op de benedenverdieping werd de balie voor ticketverkoop volledig ingebouwd. Onder andere doordat Vermeir op het aansluitende binnenplein het stratenplan van Leuven tekende krijgt de wand hier een enigszins geabstraheerd, architecturaal karakter. In een videohandleiding (Mode d’ emploi) op basis van een vorig kaartexperiment, wordt de bezoeker uitgenodigd om ook ‘persoonlijke geschiedenis te schrijven’, gelieerd aan een specifieke plaats op de kaart. Zo ontplooit zich een stukje subjectieve cartografie: Carte poètique de tout le monde (Leuven).