Dedayroom

Stel je voor dat de wereld niet echt is. Stel je voor dat je je alles slechts verbeeldt, dat de wereld, de mensen, de dingen, de kleuren, slechts bestaan van zodra je eraan denkt of ernaar kijkt, en weer verdwijnen van zodra je je rug hebt gekeerd.

Het Antwerpse theatercollectief SkaGeN laat zich inspireren door de Amerikaanse, postmoderne auteur Don DeLillo. Dedayroom begint met een helverlichte kamer van wat een ziekenhuis lijkt te zijn. Budge doet zijn Tai Chi oefeningen terwijl hij een gesprek met Wyatt tracht aan te knopen, met weinig resultaat. Al snel worden ze bezocht door medepatienten. Of zijn het leden van de medische staf ? Ze blijken in ieder geval afkomstig uit de naburige, psychiatrische vleugel. Maar aan alles en iedereen kan worden getwijfeld. Is iemand wat hij zegt te zijn ? De tweede helft van het stuk speelt zich af in de ‘day room’ van dezelfde psychiatrische afdeling.

(...) Maar de onverstoorbaarheid waarmee deze acteurs het medium aanpakken, is ontwapenend. Tegelijk zie je een collectief aan het werk dat steeds beter zijn weg lijkt te vinden: een De Koe-achtige fascinatie voor filosofische thema's, vederlicht gebracht, met een fijn gevoel voor humor. (Kristien Vermoesen in De Standaard, 06/03/04)