Professor Bernhardi
De Roovers diepen Professor Bernhardi van de Weense arts en auteur Arthur Schnitzler op, een tekst die inmiddels bijna 100 jaar oud is, geschreven vanuit een grote argwaan tegenover het antisemitisch klimaat in het toenmalige Wenen. Bernhardi is een geassimileerde jood en hoofd van een ziekenhuis. Op een dag legt hij een priester het verbod op om een meisje het (katholieke) sacrament der zieken toe te dienen. Dit kleine incident brengt een onwaarschijnlijke intrige op gang waarin Bernhardi uiteindelijk de duimen moet leggen. Schnitzler blijkt niet zozeer gefascineerd door het politiek-ideologische aspect van dit klimaat, maar wel door het psychologische: wat maken irrationele ideeën los, bij daders en slachtoffers, en hoe rationaliseren zij vervolgens hun houding? En deze vragen zijn ons – in het hier en nu - zeker niet vreemd. Integendeel.
De Roovers hebben de twintig personages uit het origineel gereduceerd tot zeven acteurs, en de exclusieve mannenwereld vervangen door een gemengde cast. Hun theateronderzoek heeft iets van een ‘anatomie van intriges’: hoe dieper deze figuren wegzakken in hun eigen hersenspinsels, hoe meer hun lichamelijke verminkingen te zien zullen zijn. Die logica van de verdringing – Schnitzler was niet toevallig een tijd- en vakgenoot van Freud – willen de Roovers met scherp en snedig acteren voor ons blootleggen.
