White Star

‘Kiest een mens zijn zelfbeeld of wordt hij ertoe gedwongen? Dat is de vraag die na White Star blijft hangen. Afhankelijk van hoe het uitdraait, komt een persoon tot zelfbevrijding of is hij slachtoffer. Dat is een wereld van verschil. In het ene geval wenkt de aanvaarding en het vertrouwen, in het andere verzet en depressie. Met veel talent vonden de makers van deze voorstelling situaties die net op de scherpe snede tussenin focussen. (...) Het uitgangspunt voor deze productie was de biografie van de Berlijnse Charlotte von Mahlsdorf, de moeder van alle transseksuelen. Dat is ondertussen ‘petite histoire’. Want werkend aan White Star improviseerde deze heterogene acteursgroep zich een eind weg van dit gegeven. Om uiteindelijk zichzelf te vinden’, aldus een enthousiaste Geert Sels in De Standaard.

Lies Pauwels doet met White Star haar eerste regie voor grote zaal. Ze ensceneert een flamboyant gezelschap dat de binnenkant van zijn ziel naar buiten keert, een kermis van gemengde gevoelens. Over onrechtvaardigheid en onmacht, over zich anders voelen tussen de ‘normalen’, over het gevecht om aanvaard te willen worden. Drama en ‘fun’ op een verlaten ijspiste in White Star.