4.48 Psychose

De jonge Nederlandse regisseur Olivier Provily is als een komeet de hoogte in geschoten. Hij staat – volgens de Nederlandse pers althans – klaar om het roer over te nemen van de generatie van regisseurs als Ivo Van Hove en Johan Simons. Zijn aanpak voelt suggestief en beeldend aan. Wij waren alvast onder de indruk en willen u natuurlijk nieuw werk van een nieuwe ster niet onthouden.

Provily kiest met 4.48 Psychose van de Engelse Sarah Kane (1971-1999) meteen voor een heftig stuk. In haar korte leven heeft Kane vijf toneelstukken geschreven, die elk de pijnlijke wonden blootleggen van de postmoderne westerse maatschappij. Mensen verliezen zich bij haar in extreme gewelddadigheid. Het geweld dat onze samenleving kenmerkt, zet zich letterlijk in haar personages vast.

De tekst 4.48 Psychose is daarvan de uiterste consequentie. Aan het woord is een personage dat van plan is zelfmoord te plegen. Kane: ‘Het gaat over een psychotische breakdown en wat er gebeurt met iemands geest als de grenzen tussen realiteit en verbeelding volledig verdwijnen, zodat je het verschil niet meer kan zien tussen wat je droomt en wat er in de werkelijkheid gebeurt.’

Wat de tekst des te pregnanter maakt, is dat hij ook Kane’s afscheid aan de wereld is. Enkele weken nadat ze dit stuk schreef, pleegde ze zelfmoord. Duistere maar uiterst boeiende materie voor een ‘coming man’ als Provily.