Autant vouloir le bleu du ciel en m'en aller sur un âne

Je regarde le monde, je m’en extrais mais je ne le comprends pas

Christian Rizzo.

Vergezeld van zijn partners in crime Gerome Nox (elektronische muziek) en Caty Olive (licht) creëert de Franse choreograaf Christian Rizzo in de solo autant vouloir le bleu du ciel et m’en aller sur un âne een wereld bevolkt door vossenpelzen, bloemen, pailletten en andere objecten. Rizzo injecteert zijn interesse voor rock, mode, design en beeldende kunst in een choreografie die even vreemd als fascinerend is. Met de precisie van een barok schilderij

voert hij een bizar spel van handelingen uit. Versterkt door de live samples van Nox en het lichtontwerp

van Olive. De dichter Yukio Mishima en de schilder Caravaggio zijn niet veraf in dit fascinerende universum. Christian Rizzo is een van de meest spraakmakende Franse choreografen van het moment. Dubbelspel toont in het kader van KLAPSTUK #12 - in Belgische première – twee voorstellingen van deze meester van de metamorfose: de grote creatie soit le puits était profond, soit ils tombaient très lentement, car ils eurent le temps de regarder tout autour (zie p.39) en de solo autant vouloir le bleu du ciel et m’en aller sur un âne.