Bezonken rood

Literatuur en digitale techniek vormen een rode draad in het oeuvre van regisseur Guy Cassiers. Meer dan in traditionele theaterteksten vindt hij in literaire teksten de verhalen die hij op het toneel wil vertellen. Nu is het de beurt aan Jeroen Brouwers’ roman Bezonken Rood. Dat levert een fenomenale ervaring op.

‘Soms is toneel hallucinerend. Een trip, een droom die je weghaalt uit je schouwburgstoel. Zoiets gebeurt zelden, maar Guy Cassiers en Dirk Roofthooft is het in Bezonken Rood gelukt. (...) Bezonken Rood van Jeroen Brouwers uit 1981 is een aangrijpend boek dat destijds naast bewondering ook nogal wat weerstand opriep. De schrijver vertelt hoe hij met zijn moeder, zijn oma en zijn zusjes bivakkeerde in het kamp. Tegelijkertijd lezen we hoe na de oorlog de relatie met zijn moeder voorgoed kapot ging en hoe dat zijn latere liefdesrelaties steeds weer onmogelijk maakte. (…) Roofthooft is een fenomenaal acteur (…) Daarbij is er ook een weergaloos decor van Peter Missotten.(…) Het is allemaal zo fijnzinnig en suggestief dat je zonder enig voorbehoud meegenomen wordt in die gruwelijke herinneringen.’ MARIAN BUIJS / DE VOLKSKRANT

Bezonken Rood, of hoe zorgvuldig geconstrueerd ‘understatement’ op de scène een bijzonder emotionele impact kan hebben op de toeschouwer. ‘Niets bestaat dat niet iets anders aanraakt’ om het met Jeroen Brouwers zelf te zeggen.