De Wilde Eend

Toen vier afstuderende toneelstudenten samen met Sam Bogaerts een stuk maakten, hadden ze nog geen naam. Kort daarna noemden ze zich de Roovers. Het stuk dat ze speelden, vlak voor ‘hun openbaar leven’, was De Wilde Eend van Henrik Ibsen. Een tragedie die zich afspeelt in een ruw milieu van jagers en mijnbouwers. Mannen misbruiken hun macht, ze vreten zichzelf op, ze prediken fanatiek de waarheid. Het meisje droomt en is verdrietig. Een stuk vol symboliek, maar tegelijk een krachtige poging om ‘zielenlevens’ zo nauwkeurig mogelijk te ontleden. Om te tonen hoe het schijnbaar vergeten verleden op een fatale manier kan terugkeren.

Na tien jaar doen de Roovers het nog eens over: ze spelen opnieuw De Wilde Eend, met ongeveer dezelfde spelers: Robby Cleiren, Sara De Bosschere, Luc Nuyens, Benjamin Verdonck en, als bijzondere gast, Lucas Vandervost.

De Wilde Eend is een treurspel, maar net als toen kiezen de Roovers ook nu voor een hilarische speelstijl, met tegendraadse rolbezettingen, onwaarschijnlijke dubbelrollen, circuskostuums en een hoog slapstickgehalte. Een stijl die toen al door sommige waarnemers volstrekt uniek werd genoemd.