Fâst

Het ‘snelle’ Nederlandse gezelschap MONK speelt FÂST: de Faust volgens MONK. In FÂST verdwijnen lastige gewetenskwesties als sneeuw voor de zon. Zomaar, flup, weg. Volgens het credo ‘Eigen genot eerst’. Groter, beter, sneller, meer! Dat is toch een beter motto? Op zoek naar nieuwe grenzen. Doorgeslagen waanzin. Eindeloos egotrippen. Wie kennis heeft wordt gestraft.

Gaat MONK daarmee de klassieke toer op? Bakken ze van de afgekloven resten van Mephisto en Faust (die zijn ziel aan de duivel verkoopt in ruil voor de eeuwige jeugd) een nieuwe morele taart met een MONKslagje? Tja... het antwoord ligt op u te wachten in FÂST.

Verwacht u weerom aan een scherpe satire op een steeds meer doorhollende maatschappij waarin misschien wel alles kan gezegd worden, maar waain nog heel weinig naar elkaar geluisterd wordt...

Wij waren heel kritisch. – Op alles. – Ja op alles eigenlijk, kritisch. Kom daar nu nog maar eens mee aan. Met kritiek. – Nee, die jonge gasten van nu zijn echt niet kritisch. Kloten, man. Ontzettend leeg. – En ze maken ook zoveel lawaai. – Ja, maar zij hebben geen muur. Wij hadden de muur, toch? – Welke muur? – Wat heeft dat nou weer met lawaai te maken? – Nee, zij hebben geen muur. Maar dan verzin je toch wat ? – Welke muur bedoel je dan? Ik snap het gewoon niet - Ja zij hebben de Palestijnen. Wij hadden geen Palestijnen. – Oh, die muur. – Nee, niet die muur, die muur bedoel ik niet.- Alsof jij nooit lawaai maakt. Je moet wel een beetje genuanceerd blijven.