Les morts pudiques
De Franse choreograaf Rachid Ouramdane werkte in het verledenonder meer samen met Hervé Robbe en Meg Stuart. Sinds 1996 ontwikkelt hij zijn eigen projecten binnen de Association Fin Novembre, een collectief dat hij samen met choreografe Julie Nioche oprichtte. Rachid Ouramdane onderzoekt in zijn werk de relatie tussen dans, video en geluid. Voor zijn solo Les Morts pudiques ging hij daarvoor op een eigenzinnige manier te werk: op een internetzoekmachine voerde hij de zin ‘le jeune homme et la mort’ in, op zoek naar verschillende voorstellingsvormen van de dood op het
net. Zijn reis op het internet resulteerde in uiteenlopende ‘hits’: de doodstraf in de VS, zelfmoordacties van jonge islamieten, de rebellie van jonge ‘gothic’-aanhangers, nieuwe vormen van zelfmoord rechtstreeks op het internet. De dans in Les Morts pudiques groeit, evolueert en transformeert, net als een herschrijfbare CD, naargelang de informatie die men invoert.
Les Morts pudiques is als een gedicht vol ongewone associatieve verbanden, een melancholische
grondtoon en vormelijke beheersing. JEROEN VERSTEELE, DE MORGEN, 22/02/05