““redde wie zich redden kan” geen slechte titel”

Jolente De Keersmaeker, Sara De Roo en Damiaan De Schrijver maken een opvolger van Alles is rustig. Met dat stuk trok Bernhard van leer tegen de zelfingenomenheid van de intellectuele en culturele elite.

Alles is rustig toerde de afgelopen vijf jaar in België, Nederland, Duitsland, Frankrijk, Portugal, Zwitserland, Oostenrijk en Italië, in een Franse en een Nederlandse versie. Gaandeweg namen de spelers zich voor om nóg werk van Bernhard op de planken te zetten.

Aanvankelijk besloten ze Am Ziel (1981) op te voeren, maar uiteindelijk hebben ze daaruit één zin overgenomen. Dat is de titel geworden van de voorstelling: ""redde wie zich redden kan" geen slechte titel". Onder die noemer spelen ze een aantal van Bernhards Dramoletten. Nog explicieter dan in Alles is Rustig ontleedt Bernhard in deze 'mini-drama's' genadeloos het complexe, onverwerkte Duitse nazi-verleden én het sluimerende fascisme in onze maatschappij.

""redde wie sich redden kan" geen slechte titel" wordt het tweede deel van een Bernhard trilogie.

Maar toen alles gebeurd was, was hier
chaos. En een kamer
die volledig verwoest was, en daarin
vier dode mannen en
een naam! En een deur, waarop
iets onbegrijpelijks stond.
Maar jullie, bekijk nu
het geheel. Wat er allemaal gebeurde, wij
hebben het geplaatst
in de tijd in de juiste
volgorde op de juiste plaatsen en
met de juiste woorden, die
gevallen zijn. En wat jullie ook zullen zien
aan het eind zullen zien, wat wij zagen:
chaos. En een kamer
die volledig verwoest is, en daarin
vier dode mannen en
een naam. Of drie mannen, die de deur uitgaan
om belangrijke zaken
voor de mensheid te regelen
en een dode man
die nog niet dood is, en voor hem
een deur, waarop
iets begrijpelijks staat.

Bertolt Brecht