Soit le puits était profond, soit...
De Franse choreograaf Christian Rizzo richtte achtereenvolgens een rockgroep op, had een kledingmerk in Toulouse en volgde een beeldende kunstopleiding in Nice, tot een aantal toevallige ontmoetingen hem op het podium brachten… In zijn voorstellingen combineert hij op ingenieuze wijze dans, beeldende kunst, muziek, licht, kostuums en objecten om zo te komen tot een choreografie die gekenmerkt wordt door details en precisie. Hoewel Rizzo in Frankrijk naam en faam heeft, werd zijn werk nooit eerder in België getoond. Dubbelspel presenteert u daarom, in het kader van KLAPSTUK #12, twee voorstellingen van deze bijzondere choreograaf, de solo autant vouloir le bleu du ciel et m’en aller sur un âne en zijn nieuwste grote creatie soit le puits était profond, soit ils tombaient très lentement, car ils eurent le temps de regarder tout autour. Hierin zet Rizzo zijn obsessieve, fascinerende zoektocht naar het samenbrengen van verschillende elementen op de scène consequent verder. Hij plaatst zijn dansers en muzikanten, geluidskunstenaar Gerome Nox en lichtontwerpster Caty Olive in een fantastisch mechanisch decor, dat iets weg heeft van een rariteitenkabinet, om zo tot een interactieve polyfonie te creëren.
