The Other Final

In de zomer van 2002 maken Duitsland en Brazilië zich in Japan op om de finale van het WK voetbal te spelen. Nederland werd voortijdig uitgeschakeld. De Nederlandse regisseur Johan Kramer is teleurgesteld. Maar hij vraagt zich ook af of het eigenlijk wel erg is te verliezen? Hoe moet het zijn als je altijd verliest? Hij komt op het idee de 2 laagst gerangschikte ploegen van de FIFA wereldranglijst uit te nodigen voor een wedstrijd. Voor die 'andere finale'. Ver van het media-circus, op een knollenveld met niet één reclamebord bereiden twee teams zich voor: Bhutan (202de op de lijst), een Boeddhistische koninkrijkje boven India en Montserrat (203e op de lijst), een Caraïbisch eiland dat geteisterd wordt door vulkaanuitbarstingen. De twee landen zouden niet meer van elkaar kunnen verschillen en wisten zelfs niet van elkaars bestaan af voor ze werden uitgenodigd voor deze alternatieve wereldbekerwedstrijd. Regisseur Johan Kramer volgde de beide teams tijdens de voorbereidingen en schetst een beeld van het dagelijks leven in beide landen. De film laat zien dat liefde voor het spel, niet gehinderd door commerciële belangen, mensen en culturen dichter bij elkaar kan brengen. Competitie en compassie gaan hier hand in hand.
Toen het nieuws van de andere finale bekend raakte, kwamen er heel wat positieve reacties van voetbalfans én profs uit de hele wereld. Zo liet Roberto Baggio zich ontvallen dat "deze match de echte ziel van het voetbal toont in een zuivere, gepassioneerde vorm. Het is een voorbeeld voor de hele voetbalwereld en een stimulus voor die andere meer bekende finale: de ontdekking van het pure amusement en de liefde voor deze sport."