The Yes Men

Grappenmakers zijn het, de Amerikanen Mike en Andy. Maar hun grappen hebben een serieuze ondertoon. Als ‘The Yes Men’ doen ze zich voor als afgezanten van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), om met opruiende teksten en zotte vermommingen voor verwarring te zorgen. Zo bezoeken ze een WTO-conferentie in Finland, waar ze als gastsprekers de terugkeer van de slavernij bepleiten en een bijzonder pak onthullen, waarmee een manager met een monitor (die zich aan het uiteinde bevindt van een enorme fallus) zijn ondergeschikten in de gaten kan houden. Vervolgens worden ze uitgenodigd voor een bijeenkomst in Sydney. Daar hebben de Yes Men een belangrijke mededeling: de WTO heeft na grondig zelfonderzoek zichzelf opgeheven. Het bericht haalt de pers, en het duurt lang voordat het bedrog ontmaskerd wordt. Met hun antiglobaliseringsboodschap opereren Mike en Andy als guerilla’s, maar opvallender nog dan hun tactieken is de respons. Het publiek dat naar de lezingen van de Yes Men luistert, lijkt het nauwelijks op te vallen dat hun boodschap niet strookt met wat zij gewend zijn. Een pleidooi voor het verkopen van verkiezingsstemmen aan de hoogste bieder stuit op weinig weerstand of verbazing, en de informatie op de website van de Yes Men wordt door veel bezoekers als officiële WTO-berichtgeving beschouwd. De documentaire The Yes Men, van de makers van het succesvolle American Movie, is om die reden zowel vermakelijk als schokkend. (bron : idfa)