Amarcord

In Amarcord, of ‘ik herinner me’, neemt Fellini ons mee naar de stad van zijn jeugd, Rimini, het vakantieoord aan de Adriatische kust. In een mozaïek van levendige herinneringen en ongebreidelde fantasie zet Fellini een uitzonderlijk portret neer van het leven van een jonge adolescent in het Italië aan de vooravond van WOII, de hoogdagen van Il Duce. De tijd waarin de mensen vreesden dat de buren hun gesprekken afluisterden en betrapt zouden worden op ‘subversieve’ gedachten, wordt in beeld gebracht aan de hand van enkele opmerkelijke dorpsfiguren. Zo is er Titta, die geen bal geeft om politiek en duchtig op zoek is naar zijn eerste seksuele ervaring. Hij heeft het begrepen op Gradisca, de sexy kapster, maar zij is op zoek naar haar eigen Gary Cooper. Titta’s oom is ook op zoek naar wat vertier en steekt dat niet onder stoelen of banken, hij kruipt in een boom en roept luidkeels : IK WIL EEN VROUW! Gelukkig snelt er een dwergnon hem tegemoet. Dan zijn er ook nog Titta’s ouders, het prettig gestoorde koppel dat hevig ruzie maakt over de opvoeding van hun zoon en die ruzie besluit met de mededeling dat ze beiden beter zelfmoord plegen...