De nacht zingt zijn eigen lied

De nacht zingt zijn eigen lied gaat over een man en een vrouw die in een huis wonen, ver afgelegen van de bewoonde wereld. Ze hebben net een baby gekregen. De ouders van de man komen langs om het kind te bekijken. Het prille gezin is een solide bouwwerk, dat veiligheid biedt maar ook benauwt. De vrouw zoekt een uitweg, vindt die en twijfelt dan of ze die neemt. Olivier Provily is gefascineerd door de eenvoudige, poëtische en muzikale teksten van deze Noorse schrijver. Ze gaan over mensen die weinig spraakzaam zijn. Zo proberen ze confrontaties te vermijden. In de vele stiltes die Jon Fosse voorschrijft, worden de onuitgesproken emoties voelbaar. De korte dialogen, met veel pauzes, creëren een atmosfeer waarin verzet en berusting elkaar afwisselen.

'Ik wil de taal aftasten. Wat ik onder andere onderzoek is de grens tussen taal en niet-taal. In het theater is het gesproken woord voor mij niet evident en bovendien lang niet altijd nodig. 'Neem het woord!' kan men tegenwoordig ook vervangen door 'Neem het beeld!'. Voor mij is het evenwichtig samengaan van beeld en woord een doel.' OLIVIER PROVILY