Robinson Crusoe, de vrouw en de neger

Deze voorstelling werd eerst aangekondigd als Foe, maar daarna werd de titel veranderd in Robinson Crusoe, de vrouw en de neger.

1986: Tijdens een van de meest repressieve periodes van de apartheid publiceert de Zuid-Afrikaanse schrijver J.M. Coetzee de roman Foe. De titel is even dubbelzinnig als het boek zelf. 'Foe' verwijst naar Daniel Defoe, de schrijver van het beroemde Robinson Crusoë verhaal, maar het is ook Engels voor 'vijand'. In zijn roman herschrijft Coetzee de moderne mythe van het Robinsoneiland vanuit het perspectief van een vrouw, Susan Barton, die op het eiland aanspoelt en getuige is van het (macht)spel tussen de blanke Robinson en zijn zwarte Vrijdag. Susan verstoort met haar komst op het eiland niet alleen de harmonie tussen Robinson en Vrijdag, ze organiseert ook hun redding. Bij hun terugkeer naar Engeland sterft Robinson op zee. Vermits Vrijdag zwijgt, is Susan de enige die het verhaal van het eiland kan vertellen. Dus gaat zij op zoek naar de schrijver Daniel Foe.

2006: NTGent en Münchner Kammerspiele coproduceren een toneelbewerking van Foe. Het kader van deze nieuwe Foe is niet langer dat van de Zuid-Afrikaanse apartheid, maar van een wereld waarin meer dan ooit over vriend en vijand gesproken wordt. Johan Simons regisseert naast NTGent-actrice Betty Schuurman twee Duitse topacteurs, André Jung en Sylvana Krappatsch, die eerder al Duitstalige producties van Johan Simons speelden. Pieter De Buysser staat in voor de tekstbewerking. Een kanjer van een voorstelling om het seizoen af te sluiten.

De voorstelling wordt gespeeld in het Duits en in het Nederlands boventiteld.