Workingman’s Death

Vijf episodes tussen een proloog en een epiloog, vormen een indrukwekkend en soms onvoorstelbaar filmisch mozaïek over “werk”. “Werk” in de ouderwetse, vieze, vermoeiende, niet-gecomputeriseerde betekenis van het woord. Workingman’s Death brengt een portret van zware fysieke arbeid, iets wat in onze samenleving steeds minder zichtbaar is. In Helden toont Glawogger de ontslagen mijnwerkers van de Oekraïnse staatsmijnen die in piepnauwe, ongestutte schachten kolen hakken om de kachel te kunnen laten branden. Geesten toont de helse werkomstandigheden van sulfursjouwers in een Indonesische vulkaan, die worden gadegeslagen door vertegenwoordigers van het beginnende toerisme. Port Harcourt, Nigeria, lijkt in Leeuwen wel een voorportaal van de hel: vleesverwerkende industrie in de openlucht, een inferno van rood en zwart, van bloed en roet. In Broeders zien we een surreëel strijdperk op een Pakistaans strand, waar mens en thermische lans het opnemen tegen enorme olietankers. En in Toekomst filmt Glawogger de van optimisme blakende, Chinese staalindustrie, waar de werkers vol vertrouwen tegemoet zien wat komen gaat. In de epiloog zien we hoe oude industrie in het Ruhrgebied herontwikkeld wordt.

LET OP: Het segment "Leeuwen" bevat gruwelijke beelden. Niet voor gevoelige kijkers!