De Pelikaan
In De pelikaan ontwikkelen turbulente gebeurtenissen zich tot een verwoestende windhoos. Alles draait om de moeder die met grote gulzigheid alles opeist, opslokt en vermorzelt, tot en met de geliefde van haar dochter aan toe. Als de familie in het ouderlijk huis samenkomt, vlak na de begrafenis van de vader, wordt het gezinsleven opzienbarend onthuld. De dood van de vader zet de verhoudingen op scherp. De ondergang van de familie is onafwendbaar.
De pelikaan (1907) is een van de vier Kamerspelen (Onweer, Het verbrande huis en De spooksonate) van de Zweedse auteur August Strindberg (1849-1912). De vier Kamerspelen hebben volgens hem "een intimiteit van vorm; beperkte maar uitvoerig behandelde thematiek; weinig personages; vrije, doch op observaties en belevenissen gebaseerde fantasie". Hij noemt deze toneelstukken 'sonates' en beschouwt ze als de vier delen van een klassiek kamermuziekstuk.
Het fenomeen slaapwandelen - mensen leven in een illusie om de waarheid niet onder ogen te hoeven zien -vormt een belangrijk thema in De pelikaan. Ook de dreiging van een afrekening na de dood, het ontbreken van keuzevrijheid en vrije wil en het mededogen dat de mensen ondanks alles met elkaar verzoent, zijn belangrijke thema's. Olivier Provily: "De pelikaan getuigt van een enorme hartstocht. Verlangen en haat liggen vlak naast elkaar. De familie is duidelijk geen garantie voor het geluk. Zij is beladen met grote negatieve mogelijkheden die volop benut worden. Strindberg laat dit genadeloos en meeslepend zien. De familie, het gezin, blijft een belangrijke bron van ons bestaan, zo niet de belangrijkste, door alle eeuwen heen. Of zijn wij onze familie aan het verliezen?"
Olivier Provily regisseert acteurs Annelien van Binsbergen, Jan-Paul Buijs, Marlies Hamelynck, José Kuipers en Marcel Osterop en celliste Nina Hitz. Eerdere regies bij het gezelschap zijn de toneelstukken 4.48 Psychose van Sarah Kane (Theaterfestival 2005) en De nacht zingt zijn eigen lied van Jon Fosse en de autonome voorstellingen Fragmenten (2005) en Lichaam (2007).
