Langzaam hondsdol de wereld inschieten (nieuwe titel voor Hinnik)

De 21ste-eeuwse mens heeft van de boom der wijsheid geproefd en is met een bittere nasmaak blijven zitten. De vooruitgang draagt diepe littekens van oorlogen, genocides en andere humanitaire rampen. Hyperrationaliteit en de koele wetenschappelijke blik zijn vervallen tot een cynisme dat bijt en verlamt. In Langzaam hondsdol de wereld inschieten gaan Ivan Vrambout, Nico Boon, Katrien Pierlet en Jula Clever op zoek naar de mogelijkheid tot handelen in een wereld die van alle illusie is ontdaan.

Een toevallige ontmoeting in een hotelkamer. Hij, sarcastisch en grootsprakerig. Zij, grillig naïef. Ze zuigen elkaar mee in een spiraal van wanhoop en illusie, hondsheid en zelfverlies. Langzaam hondsdol de wereld inschieten is een voorstelling over cynisme en onschuld, over honden, hotelkamers en de mogelijkheid tot verzet.

"Gisterennacht is mijn lievelingshond gestorven.
Het was nen hele slimme.
Nen Jack Russell.
Hij is in pinnekesdraad gestikt.
Zijn ingewanden lagen in frut vaneen op de vloer."

"Een hond, daar kan ik nog respect voor hebben.
Een beest dat op zijn vier poten blijft,
Dat geen verbeelding heeft
om plannen te maken, een taal te leren, naar vooruitgang te streven.
Dat zijn tanden zet."