Salvador

In de nadagen van Franco’s dictatuur beroofden anarchisten Spaanse banken. Salvador Puig Antich, lid van de Movimento Ibérico de Liberación, is er één van. Hij laat zich verleiden door het romantische anarchistische gedachtengoed en waant zich samen met zijn vrienden een soort Robin Hood. Tot op een dag het onvermijdelijke gebeurt: hij wordt opgepakt en ter dood veroordeeld na een beschamend politiek proces. Hij was de laatste politieke gevangene die in Spanje werd geëxecuteerd. Puig was zeker geen doetje maar zijn wrede terechtstelling was eigenlijk niet meer dan Franco’s vergelding voor de moord op Carrero Blanco, de gedoodverfde opvolger van de dictator. Salvador vertelt het verhaal van zijn familie en vrienden, die een race tegen de klok voerden om de executie te vermijden.

De meeste Spaanse films bulken van felle kleurtjes, vrolijke typetjes en opzwepende liedjes. Maar Spanje draagt een pijnlijk verleden mee van terreur en achterdocht. Het regime van Franco, een duistere periode die tot midden jaren ’70 heeft geduurd, komt maar weinig aan bod in de Spaanse cinema. Manuel Huerga benadrukte afgelopen herfst tijdens het Filmfestival van Gent dat Salvador een belangrijke rol speelt in de manier waarop Spanje met zijn verleden omgaat en daarmee naar het heden en de toekomst kijkt. Huerga: "Het is hoog tijd dat mensen het fascistische regime zien zoals het werkelijk was. Vergeet niet dat er in Spanje nooit een revolutie plaats heeft gevonden. De fascisten zijn geruisloos overgegaan in de rechtse Partido Popular. Deze kameleons zijn de slinkse winnaars en dus hebben zij de geschiedenisgeschreven."
Salvador werd genomineerd voor de Grand Prix op het Filmfestival van Gent en won onder meer de Publieksprijs op het Toulouse Cinespaña Festival.