Solo + A mains nues

In Solo komen twee schuifelende vrouwenvoeten een obstakel, een steen, op hun weg. De confrontatie brengt de vrouw in vertwijfeling over de wereld rondom haar. Als eenzame draagster van verre herinneringen, ineens opwellende gevoelens - subliem uitgedrukt dankzij hypernerveus handenspel en haar vage woorden strelende fluisterstem - exploreert zij haar vrouw zijn. De schrille, harde tonen van het explosieve klankenspel van Karlheinz Stockhausens muziek accentueert haar zoeken, aftasten en verkennen van nieuwe wegen. In A Mains Nues gaan blote handen het gevecht aan met enkele bij elkaar gefrommelde kranten, pagina’s met de beursberichten. Via enkele kris kras door elkaar liggende brillen, een pen en een uitdagend leeg blad wit papier wordt de schrijver geïntroduceerd: de vader van de choreografe.