Thelonious Monk - Straight no Chaser

Thelonious Monk zorgde in de jaren veertig met artiesten als Charlie Parker, Dizzy Gillespie, Max Roach en Bud Powell voor een revolutie in de jazzwereld: een nieuwe stroming die “bebop” genoemd werd. Deze muzieksoort onderscheidde zich van de voorgaande 'Swing' door zijn grilligheidsgehalte. Minder soepele verbindingslijnen en meer schokeffecten door onverwachte sprongen in het tonenstelsel. Dit gold ook voor de volksculturele bijverschijnselen als kleding, dans en gedrag. Aanvankelijk kreeg het genre, en zijn beoefenaars zoals Monk, maar weinig respect en het zou zeker 10 jaar duren eer de genie van Monk erkend werd. Thelonious Monk, Straight no Chaser toont uniek beeldmateriaal van Monk afgewisseld met gesprekken met familie, collega-muzikanten en intimi. Niet te missen.

Tussen 1967 en 1968 volgden de regisseurs-broers Michael en Christian Blackwood Thelonious Monk tijdens zijn tour door Europa en de Verenigde Staten. Op dat moment kreeg Monk de erkenning die hij verdiende en speelde hij samen met andere jazzgoden. 14 uur filmmateriaal wordt verwerkt tot een uitzending van een uur voor de Duitse televisie. Jaren later kwam het verhaal van de opnamens ter oren van producent en regisseur Bruce Ricker (Last of the Blue Devils) en die vroeg Charlotte Zwerin (Gimme Shelter) er een documentaire van te maken. Clint Eastwood, een grote jazzfan, co-produceerde de film.