4 Months, 3 Weeks & 2 Days

Roemenië anno 1987: het leven kan beter. Het regime van Ceaucescu heeft nog twee jaren dictatuur voor de boeg en er heerst een donkere sfeer van verdachtmakingen en angst. In een universiteitsstadje delen de studentes Otilia en Gabita een kamer. Ze zitten volop in de examens. Wanneer Gabita ongewenst zwanger blijkt te zijn, staat Otilia haar bij zo veel ze kan. In een autoritair regime waar eenieders doen en laten wordt gevolgd en machtsmisbruik en achterdocht dagelijkse kost zijn, zoeken de meisjes hun weg in het illegale abortuscircuit.
4 months, 3 weeks & 2 days won de Palme d'Or en de FIPRESCI-prijs op het Filmfestival van Cannes en bewijst daarmee nog maar eens dat de Roemeense film is uitstekende doen is de laatste jaren. Hoewel de sobere stijl van 4 months, 3 weeks & 2 days de kijker een bijna directe toegang tot de inhoud geeft, bevordert het stilistische aspect van de film de subjectieve ervaring van Otilia. Uit interviews blijkt dat Otilia’s perspectief dat van de regisseur is. Cristian Mungiu weigert een standpunt in te nemen over abortus, de schuldvraag interesseert hem al evenmin. Hij bekijkt het gegeven nuchter door de ogen van Otilia, de buitenstaander. De huiskrant van het Vaticaan L’Osservatore Romano dacht hier anders over en haalde zwaar uit naar deze volgens hen schandelijke film.