Paranoid Park

Alex is een perfect normale tiener in Portland, Oregon. Hij heeft een vriendinnetje met wie de 'eerste keer' in de lucht hangt. Zijn ouders zijn in een pijnlijke echtscheiding verwikkeld, niet bijzonders: al zijn vrienden hun ouders zijn gescheiden. Hij skate en hangt rond met zijn vriend Jared in Paranoid Park, dat zijn naam dankt aan de outsiders en freaks die er onderdak zoeken. Op een verloren namiddag wanneer hij slentert door het park, is Alex getuige van een moord...
Net als Blake Nelsons roman Paranoid Park, waarop de film gebaseerd is, vertelt Gus Van Sant het verhaal als een dagboek. Veel meer dan het verhaal over een moord, is het het portret van het hoofdpersonage dat blijft hangen, een jongen die compleet het noorden kwijt is en niemand heeft om raad te vragen. De fotografie is opnieuw van de beeldenkunstenaar Christopher Doyle (die ook Elephant draaide) en de hoofdrollen worden ook nu weer vertolkt door amateurs (die Van Sant vond via MySpace). De film werd genomineerd voor een Gouden Palm en ging uiteindelijk naar huis met de 60th Anniversary Prize op het festival van Cannes.