Krapps laatste band
Krapp, ooit een ambitieus schrijver, leeft alleen met zijn herinneringen. Op de vooravond van zijn 69ste verjaardag zit hij, naar jaarlijkse gewoonte, klaar om zijn ervaringen van het afgelopen jaar op band in te spreken. Maar eerst wil hij een opname van dertig jaar geleden beluisteren. Op die opname klinkt zijn stem van weleer krachtiger, maar voor het overige lijkt er niet veel veranderd. Dezelfde rituelen, dezelfde eenzaamheid, dezelfde pijn om mensen die er niet meer zijn.
Krapps laatste band is een van Samuel Becketts meest geconcentreerde en toegankelijke stukken. Net als in zijn ander werk eist het verleden een belangrijke plaats op. Krapp voert een gevecht met de stemmen in zijn hoofd. Een gevecht dat hij wint noch verliest.
“Kwetsbare, totaal ontredderde man laat je niet meer los. IJzersterke vertolking door Steven Van Watermeulen.” [de volkskrant]
www.ntgent.be
tekst: samuel beckett vertaling: peter verhelst regie: Johan simons spel: steven van watermeulen dramaturgie: koen tachelet scenografie: luc goedertier, Johan simons lichtontwerp: marc swaenen kostuumontwerp: an de mol geluidsontwerp: ron reuman, wim opbrouck productie: ntgent
