De menselijke stem in nieuwe muziek

Neue Vocalsolisten doen u ongetwijfeld versteld staan van zoveel ongekende eenvoud en tegelijkertijd ontzaglijke veelzijdigheid van de menselijke stem in nieuwe muziek.

Filip Rathé kiest erotische poëzie als tekstmateriaal. Clara Maïda inspireert zich op de menselijke erfelijkheidsleer en schuift de structuur van het DNA in de ruimtelijke opstelling van de zangers. Het is ook uitkijken naar de radicale experimenten van Christoph Ogiermann, enfant terrible van de Duitse nieuwe muziek. Soliloqui van Rebecca Saunders tot slot is een virtuoze monoloog voor contratenor die reacties uit-lokt bij de overige zangers.