Olifant Jezus

Sinds het tragische ongeluk van hun zoon tien jaar geleden zijn de ouders verstard. De moeder speelt mooi weer. De vader is depressief en houdt zich koest. Ze zijn als het mannetje en het vrouwtje uit een weerhuisje: ze zitten aan elkaar vast, gedoemd tot een gemeenschappelijk mechanisme. Het weerhuisje is niet zozeer een barometer als wel een kooi vol verwijten. Vanavond vieren ze hun porseleinen huwelijksverjaardag en komt de zoon terug. Hij wil zijn ouders bevrijden. De ouders van hun kant komen erachter dat ze hun zoon nooit echt hebben opgemerkt. Hoe kun je zo blind zijn? Hij wou ook zo graag een Gouden Kind voor hen zijn. De tekst van Oscar van den Boogaard wordt o.m. vertolkt door Elsie de Brauw en Steven Van Watermeulen.

www.ntgent.be