Trainer

Drie mannen, twee vrouwen; de nachtploeg.
Met ingesleten discipline voltrekken deze fabrieksarbeiders routineus hun handelingen.
Ze praten maar onder hun woorden stroomt een dieper leven.
Een choreografie van beweging en conversaties.
De mens is de machine, de machine is de mens.
Over het ontwricht doordoen, uitgesteld inzicht, weten maar niet kunnen, negeren van besef.
In de banale gesprekken en hersenloze bewegingen sijpelt de sensualiteit aldoor binnen.
Of sijpelt ze net weg?

In haar eerste grote-zaalvoorstelling toont Abke Haring ons een nachtploeg in een fabriek, die door hun routineuze handelingen een choreografie van mechanische sensualiteit vormen. Een botsing tussen mens en machine. Op de scène zie je o.m. Theo d’Or-winnaar Marlies Heuer en Needcompany-speler Misha Downey aan het werk.

Abke Haring is een van de meest interessante theatermakers van het moment. In haar volstrekt unieke, weerbarstige theatertaal cirkelen een kille, vastgelopen wereld en tastende poëtische teksten om elkaar heen. Na de ontroerende samenwerking met Benjamin Verdonck vorig jaar (Song #2) heeft ze nu weer helemaal zelf de touwtjes in handen voor haar eerste grote-zaalvoorstelling.

Focus Knack (***): "Trainer is haast een nieuw genre: ‘beeldende kunsttheater’. Haring slaagt er steeds beter in om haar abstracte beelden en woorden herkenbaar en daardoor treffend te maken."

De Standaard (***): "Zelden zag je zo abstract een 'systeem' uitgebeeld [...] noem het de paradox van onze postindustriële prestatiemaatschappij."